De Krabbedam

Temidden van het stadsgewoel stond aan de Keizersgracht de openbare MULO "De Krabbedam".

'n School die haar tijd ver vooruit was. Omringd door hoge gebouwen. Het telefoonkantoor waar je in de zomer het geratel van de telefoonrelais kon horen. Het gebouw van Van Gendt en Loos waar altijd de lucht van paarden hing. Het gebouw van het Eindhovens dagblad met op dat grote zwarte bord de laatste nieuwtjes van de tour. Kortom, temidden van het hectische leven van een grote stad. Maar eenmaal door die poort, als de lessen aan de gang waren, een oase van stilte. 'n Schoolplein dat werd omringd door hoge muren. Tot 1963 stond ze daar. Als 'n cultureel erfgoed. Maar het onderwijs verdween. Eerst was het nog 'n expositieruimte. Toen moest ze plaats maken voor de bouw van deze tijd. 'n Parkeergarage.

Op deze site wordt dat verleden weer even heden. Herinneringen aan die prachtige periode in je leven. Je eerste zes, je eerste zoen, je eerste zorgen. De Krabbedam wordt weer concreet. Met foto's en verhalen. Na die ene dag, de 11de oktober 2007 én die tweede dag, de 8ste oktober 2009, nu misschien op weg naar een derde dag, je weet maar nooit. Jullie horen nog van ons...en ondertussen, Krabbedammers, het gaat u allen goed!

Ed van Tuijl

De Krabbedam, vervlogen jaren,

De dagen die nooit meer te plukken zijn.

Je eerste zes, je eerste zoen, je eerste zorgen.

Ach Krabbedam, wat was het leven fijn.