Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
Na behalen van het A-diploma, weliswaar met behulp van bijlessen, ben ik aan de slag gegaan bij kantoorboekhandel Ahrend op het Celsiusplein. Na enige tijd een baan aangenomen bij Philips (Buitenlandse Expeditie), waarna een interne overplaatsing naar Direct Export en weer later naar het IOG (Internationale Overseas Group).

Inmiddels had ik genoeg gekregen van Nederland en ben, samen met mijn vrouw Wil, in 1983 naar Australie geemigreerd. Ik had al snel werk bij Laminex Building Products in Wagga Wagga. Werkte daar 1.5 jaar in de fabriek, werd daarna overgeplaatst naar kantoor, produktie-planning en logistieke afwerking.  In 1993 ontstonden er problemen met het management hetgeen er in resulteerde dat ik plotseling zonder werk thuis kwam te zitten.

Ik vond echter snel weer werk bij Myer, een soort VD/Bijenkorf, in de Loss Prevention Section. M.a.w. in de beveiliging, maar vooral na sluiting het opstarten van het computer-systeem voor de verwerking van de verkoop-gegevens. Tevens diende ik een oogje houden op de schoonmakers. Het was echter een part-time funktie (4 uur per dag, van 16.00 tot 20.00 uur).

In 2008 ben ik met pensioen gegaan en ben nu o.a. druk bezig met het helpen van mijn echtgenote die een markt-kraam met stroopwafels heeft.

De laatste keer dat ik in Eindhoven was, bleek de Krabbedam al te zijn afgebroken.
Ik kan me nog herinneren dat van Loon met zijn nieuwe DAF'je vanaf de weg het schoolplein wou oprijden, maar helaas tegen een betonnen paaltje aanreed en toen de schuld gaf aan de leerlingen die daar stonden waardoor hij dat paaltje niet had gezien. En dat ondanks het feit dat het paaltje daar al jaren stond.

Wat ik me ook nog kan herinneren zijn de verhalen van een paar klasgenoten. Die waren, door de leraren, van katholieke scholen verwijderd, maar vaker door de ouders vanwege het gedrag van bepaalde leraren.

De meeste leraren/leraressen van de Krabbedam kan ik me nog herinneren. De leraar duits Hr Nies, van Loon, Klabbers en de "Kip", lerares Frans, den Eup, enz.

Levensloop van Pieter Berkhof








In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven