Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
Het jaar 1941 was verre van ideaal om de wereld binnen te stappen . Het zat al direct tegen. Moeder van 26 jaar wordt in 1945 weduwe en blijft  achter met 3 kinderen van 6 , 4 en 2 jaar .Vader wordt slechts 34 jaar . Een periode van financiŽle problemen zal ons een tijdlang  blijven achtervolgen zonder dat wij als kinderen daar veel weet van hebben gehad . Met de hulp van grootouders , vrienden uit de buurt en ondersteuning van de familie hebben we ons er goed doorheen geworsteld  . In de Wilgenroosstraat in Stratum ontwikkelde ik me prima en voelde me daar en op de openbare gemengde lagere school als een vis in het water . Een ideale plek om op te groeien met veel ruimte en tegen de bosrand gelegen , met veel sportieve jongens en meisjes in de directe omgeving . Voor mij was de Krabbedam uitgezocht omdat ik geen religieuze achtergrond mee had gekregen en dat hield in dat ik op deze school weinig bekenden zou treffen . En na  een onzekere start voelde ik me toch al snel op mijn gemak met klasgenoten met wie je jaren samen ging doorbrengen , totdat na het uitreiken van de diploma's  je afscheid neemt  van je klasgenoten in de pubertijd leeftijd , met de wetenschap dat iedereen zijn eigen weg zal moeten gaan . Een mooie periode wordt afgesloten . Dankzij de leraren van de  Krabbedam was ik uitgerust met de nodige kennis en een goede algemene ontwikkeling .           Daar ik nog wat  goede eigenschappen bezat , zoals ijver , motivatie, doorzettingsvermogen , trouw en een goede lichamelijke conditie , had ik wel vertrouwen in mijn toekomst .
Als vakantiewerker kwam ik terecht bij het schildersbedrijf van mijn oom met ngeveer15 medewerkers . Door mijn scholing  werd ik  al snel geselecteerd om het bedrijf later over te nemen en tot die tijd schilderde ik aan kozijnen , gevels en balkons en leerde tevens uitstekend behangen . Voor de meisjes was ik de  populaire jongen in iedere buurt waar ik werkte en maakte daar dankbaar gebruik van . Dan op zaterdag met de trein naar Boxtel om van 9 tot 4 uur  de opleiding gezel op de schildersschool te volgen . Door mijn oproep voor militaire dienst in 1960 moest ik de opleiding afbreken en mijn 2 neven hebben toen mijn positie overgenomen , zodat er voor mij geen eer en toekomst meer in het schildersvak  te behalen zou zijn .
Privť later  heel veel baat bij gehad en ook een groot deel van de familie en kennissenkring als er geschilderd en behangen moest worden .
Maar opnieuw weer een mooie uitdaging om er in militaire dienst iets moois van te maken . En na opleidingen in Maastricht , Den Bosch , Harderwijk belandde ik als sergeant in Oirschot . dit kwam goed uit in verband met mijn vaste verkering . Door de bouw van de muur in Berlijn , het begin van het ijzeren gordijn  en het conflict met IndonesiŽ over Nieuw Guinea betekende voor mij een diensttijd verlenging van 21 naar 24 maanden . Gelukkig verdiende ik wel 220 gulden netto per maand als onderofficier . Hiervan kon ik al snel mijn eerste nieuwe Puch brommer en een Anker horloge  kopen .  Weer werd een mooie  periode met voldoening afgesloten en andermaal moet je afscheid nemen van nu  bijna volwassen kameraden en  met de wetenschap dat iedereen weer zijn eigen weg zal moeten gaan .

Mijn stelling was "wat je moet doen, doe dat goed" dan zul je er de waardering en beloning wel voor krijgen .

Gehuwd met Rieky Pompen uit Leende in 1965 , mijn ruimdenkende steun en toeverlaat  , een sportieve vrouw die haar ambities jammer genoeg door een enkelbreuk vroegtijdig moest afbreken en die mij in mijn sportieve activiteiten altijd de ruimte heeft gegeven om deze uit te oefenen , ondanks dat het ook wel eens uit de hand kon lopen  . Ze is nu nog altijd bereid om me op de gekste tijden en plaatsen ergens op te halen en weer veilig thuis te brengen .
Onze afspraak gemaakt  bij het trouwen was  "LEVEN EN LATEN LEVEN " en dit  is gelukkig wederzijds nog steeds van toepassing .Veel eisen had ik verder niet , alleen moest er wel altijd roomboter en Friesche Vlag volle koffiemelk voor mij in huis zijn .


Hobby's
Gezamenlijk , met vrienden of collega's hebben we vele cabaretvoorstellingen bijgewoond in het Philips Ontspanning Centrum , de Stadsschouwburg en diverse schouwburgen in Amsterdam .
Van Fons Jansen tot Joep van het Hek en van Toon Hermans tot Freek de Jonge .
Humor speelt een belangrijke rol in ons leven .
Tweemaal een vakantie van 6 weken gemaakt naar Amerika waarvan eenmaal de oostkust en eenmaal de westkust met bezoeken aan vele staten met al zijn reservaten , parken en de grote steden . Een geweldige ervaring en een jeugddroom werd waar gemaakt .
Velen kennen mij als een echte sportieve kerel . Een verdienstelijk voetballer , waarvan 22 jaar bij EVV Eindhoven en als afsluiting 6 jaar bij DOSL in Leende , dit als goedmakertje , omdat ik mijn meisje bij hen uit het dorp heb weggehaald in 1959 .Verder de Vierdaagse in 1961 en de Elfstedentocht in 1986 . Nog steeds ben ik een fervent fietser en schaatser en maak ook nog lange tochten op de skeelers .

Kinderen : Dochter MariŽlle 1969 en zoon Remco  1976 .

Woonachtig en trouw aan Stratum en sinds 1967 wonende aan de Heezerweg 169 te Eindhoven en na een gasexplosie in 1983 bij mijn buurman het uitgebrande pand  nummer 167 bijgekocht en na eerst weken puinruimen en vervolgens een jaar werken en opbouwen , van deze twee woningen een riante woning gemaakt met ťťn bovenwoning als appartement .

40 jaar "Metaal Compagnie Brabant ".
               Begin april 1962 stapte ik bij MCB aan de Aalsterweg binnen met een mapje onder mijn arm met de uitgeknipte advertentie , het  Mulo diploma  en mijn verklaring van aanbeveling met de vermelding "uitmuntend " , die ik na het vervullen van mijn dienstplicht van mijn meerdere had meegekregen . Deze vermelding kreeg je niet zomaar , daar had je een prestatie voor moeten leveren en hier was ik dan ook erg trots op .
Ik kon direct beginnen op de financiŽle administratie waarvan de eerste werkzaamheden bestonden uit het coderen van inkoop en verkoopfacturen en tevens werd mij geleerd om de diverse kantoormachines draaiende te houden en verder de bekende werkzaamheden van DEBITEUREN en CREDITEUREN en de balans gegevens compleet maken voor afwerking door de externe accountantsdienst .
Bijscholing volgde ik in de avonduren bij Mercator , en wie deed dat niet in die tijd .
Na het vertrouwen binnen de organisatie na enkele jaren gewonnen te hebben werden mijn taken uitgebreid met de afschrijvingen van roerende en onroerende goederen , het pakket assurantie van zowel de gebouwen . inventaris en het grote wagenpark met alle bijkomende zaken zoals verzekeringen , schademeldingen , wegenbelasting en verzorging van deel 3 van het kentekenbewijs en dit alles nog aangevuld met de privť autoverzekering van het personeel . Hierdoor leerde Peter bijna alle MCB medewerkers kennen en alle medewerkers kenden Peter .Vele overuren zijn mij niet vreemd tijdens mijn lange dienstverband .
In 1984 maakte ik de overstap naar de commerciŽle administratie waar ik me ook prima thuis voelde . Collega's , leveranciers en klanten hebben mij altijd een warm hart toegedragen en dat was wederzijds . Na 40 dienstjaren en het bereiken van de VUT leeftijd van 61 , neem ik met voldoening afscheid van een geweldige onderneming , thans genaamd MCB Nederland te Valkenswaard .
Het uitbundige leven begint wat tot rust te komen , maar genieten er  nog volop van .
Vele anekdotes kan ik nog vertellen , hele leuke en ook  minder leuke die ik zoal meegemaakt heb .
Mogelijk zijn deze vast te leggen in een aanvullende rubriek van de Krabbedam ?

Ik groet iedereen en wens jullie een goede gezondheid toe en tot ziens op de reŁnie in 2007 .
Namens Peter Oprinsen  " een gewone jongen".

Levensloop van Peter Oprinsen
"Een gewone jongen"







In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven