Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
Voordat ik mijn doopceel ga lichten wil ik eerst mijn waardering uitspreken voor het vele werk dat de organisatoren van deze reŁnie hebben gehad. Vooral de website, waar je zo heerlijk rond kunt surfen, is geweldig. Ja, het is eigenlijk heel bijzonder dat zo'n reŁnie de aanleiding is om je levenswandel op papier te zetten. Maar goed laat ik dan maar van wal steken.

Na de basisschool (47-53) ben ik na een buikvliesontsteking een maand te laat op het St. Joriscollege de HBS gaan volgen. Ik moest best hard blokken om de achterstand in te halen. Edoch, met kerst werd ik al weer weggestuurd, omdat mijn rapport onvoldoende was. Zodoende ben ik na de kerstvakantie op de Krabbedam beland. In die drie maanden had ik echter al zoveel geleerd, dat ik ruim een jaar lang niets hoefde te doen. Ik wist het allemaal wel, maar op het eind van de vierde klas heb ik nog alle zeilen bij moeten zetten om het diploma te halen.

Daarna ben ik naar de Philips bedrijfsschool gegaan en ben daar opgeleid voor gereedschapmaker (57-60). Ik kwam in een speciale klas terecht voor MULO-leerlingen, die mochten er een jaar korter over doen. Vervolgens ben ik in die hoedanigheid bij Philips gaan werken. Lang heeft dat niet geduurd, want na 7 maanden moest ik in militaire dienst.

Na de rekrutentijd werd ik opgeleid tot sergeant instructeur hersteller draagbare wapens (hele mond vol). Eenmaal klaar werd ik tot mijn grote verbazing gestationeerd in Grave om rekruten op te leiden. Daar kwam ik er achter dat ik best geschikt zou kunnen zijn voor het  onderwijs. Heel apart was ook dat Marcel Dekkers, een vroegere klasgenoot, aan mijn hoede was toevertrouwd. Ik en ook hij vond dat niet zo leuk en ik heb toen een overplaatsing in een andere compagnie kunnen regelen.

Na mijn diensttijd (ik wilde onder geen beding terug naar Philips) ben ik 10 jaar als instrumentmaker op de TH in Eindhoven werkzaam geweest (62-72). Tijdens die periode ben ik in de avonduren mijn akte Wis- en Natuurkunde  gaan halen. Dat viel best tegen want in 1964 ben ik getrouwd met Hannie en in 1965 kregen we onze dochter Karin en in 1968 onze zoon Rob. Ik heb toen de studie een paar maanden onderbroken, maar later heb ik de draad weer opgepakt.

In 1972 heb ik ontslag genomen op de TH en ben in een dagstudie mijn pedagogische aantekening gaan halen. Aan het einde van die opleiding, ik had gelukkig wel al mijn diploma, kreeg ik een zwaar auto-ongeluk en was daardoor een half jaar uit de running. Het was in die tijd niet zo makkelijk een baan in het onderwijs te vinden maar tenslotte kon ik voor een zieke docent een half jaar waarnemen. In die tussentijd solliciteren als een bezetene en in augustus 1972 kon ik in Veghel beginnen aan "De Molen Beemden" een LBO- school voor LEAO en LHNO. Daar heb ik met heel veel plezier 25 jaar lang les gegeven. Aanvankelijk wiskunde,  maar later door bijscholing, nog scheikunde en informatica.

In 1997 liet mijn gehoor het dermate afweten dat ik gestopt ben met lesgeven en ben daar ook in 1999 voor afgekeurd. Sindsdien genieten Hannie en ik met volle teugen van onze vrije tijd, onze kinderen en 3 kleinkinderen (Loes 10 jaar van onze dochter en Roy en Jaremy respectievelijk 5 en 3 jaar, van onze zoon). We houden er ook veel van om regelmatig op vakantie te gaan zowel dicht bij huis als de wijde wereld in.

Zo, dat is in grote lijnen mijn levensverhaal.
Hopelijk tot ziens op 11 oktober
Martin Aarts

Levensloop van MARTIN AARTS




In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven