Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
JULES MUIS' LEVENSLOOP


Ja, hier zit je dan op je 'front porch' in Washington DC, s'avonds 10.30 uur; net noodweer gehad, nog steeds temperatuur 30 gr, deze middag 40; betekent dus dat het morgen maar 35 zal zijn; laptop, wireless, een andere wereld dan 50 jaar geleden met potlood en gum; gisteren door Rob van Louw prettig gewezen op het bestaan van deze website; en genoten, ondanks het feit dat ik niet in 1958 maar in 1959 eindexamen (MULO A) heb gedaan. De smoeltjes bekeken van mijn seniors, veel herkent maar geen naam aan kunnen geven; Ed van Tuijl's brilliante beschrijving van het lerarenpotentaat doorgenomen, de grijze hersencellen provocerend; en met dezelfde weemoed en goede herinneringen 'chapeau" gezegd tegen de school (ik prefereer Kabbedans boven Krabbedam, wat sierlijker) die voor allen zoveel betekent heeft.
Voor mij gaf de Krabbedans, de vuilnisbakken ULO van Eindhoven, de mogelijkheid te ontdekken dat ik beter vaar in betrekkelijke chaos dan in stramien: op de lagere school te dom bevonden voor de MULO; toch twee jaar desperaat en vergeefs geprobeerd op de Lesage ten Broeklaan ULO (maar het geregimenteerde regiem kon niet het beste uit me halen en ik had geen respect voor autoriteit; nooit dubbel boekhouden begrepen en ook nooit begrepen dat je in algebra geen vragen stelt of the postulaten wel juist zijn) gaf de Krabbedans me een schone kans als onkruid te ontbloeien. Keurig afgemaakt binnen de gestelde twee jaar, courtesy Mr. Vriens, die me welgezind opnam als een buiten de Le Sage TenBroeklaan gevallen ongemak, en op eens bloeiend in de gezellige chaos van de Krabbedans. Daarna een tegengestelde beweging van Harm Carolus gemaakt, naar het Hertog Jan College in valkenswaard, dat ieder jaar enkele MULO jongens de gelegenheid gaf te bewijzen dat de MULO opleiding nog niet zo gek was en dat je de HBS daarna in twee jaar kon doen. Daarna registeraccountant geworden via de z.g. lange weg, niet universiteit maar avondopleiding (waarschijnlijk een van de weinige MULO jongens registeraccountants, die bovendien niets van dubbel boekhouden begrepen tot ze het doorhadden).

Heb ongelooflijk goede herinneringen aan de Krabbedans, naast dankbaarheid voor de gelegenheid en ruimte die leraren en leerlingen en vrienden me hebben gegeven mezelf een beetje te ontdekken, na al die jaren van slechte rapporten. Sociaal was de Krabbedans ook een groot feest, gemengde school en wat een mengsel, vele fuiven, en een goede mix van alle sociale lagen; de leraren zijn uitstekend elders beschreven daar ga ik hier dus niet verderop in, behalve dat ik Mr. van Rooij weer ben tegen gekomen op het Hertog Jan als...boekhoudleraar: dezelfde staccato bewegingen, grijns, wat zure humor, maar ook kwaliteit.

Heb als iedereen eerst anderhalf jaar voor Philips gewerkt, daarna, na de militaire dienst, heb ik overwegend internationaal gewerkt, vanuit Nederland, maar ook in London, Chicago, Brussel en Washington, waar ik nu weer woon. Eerst zo'n 30 jaar als openbare accountant, daarna voor de Wereldbank en de Europese Commissie. Ben er op mijn 61e mee opgehouden, maar doe nog veel ad hoc werk op het gebied van 'good governance' in de publieke en private sector. Altijd met een goede en dankbare herinnering aan het Eindhovense, Stratumse (Heezerweg), de vijftiger en begin zestiger jaren. Van mijn (1959) klas heb ik alleen contact met Frans Korteweg, die enkele jaren geleden contact met me opnam, maar dank zij deze website herinner ik me nu veel meer namen, Frans Lenaars, Wim Bartelings (light town skiffle group) en als de klas van 59 zich zo goed kan organizeren als die van 58 komen er ongetwijfeld veel meer namen naar boven.

Heb een lange 'Sturm und Drangzeit' (Nies!) gehad in mijn twintiger jaren in Amsterdam, daarma, all over the place. Ben in 1975 in Waterloo (B) getrouwd met Joyce, een Amerikaanse uit Oregon, en dat houden we nog steeds goed vol, hier in Washington DC. Twee "Wallstreet" 'kinderen' van 28 en 31, die in NY wonen.

Kan helaas niet beloven dat ik bij de reunie kan zijn maar wie weet kunnen Annelies Seulijn en ik een simultaan reunie houden hier in Washington!

Ik hoop dat Frans Korteweg, die nog een hele schoenedoos aan fotos heeft, die wil delen, zodat we het namenregister kunnen aanvullen ( klas 58 Helga Eenkhoorn had een even mooie zuster in klas 59, Marjolein en zo ken ik er nog wel een paar...)

Onze generatie is de eerste die dank zij de techniek haar eigen jeugd kan reconstrueren; dat is geweldig. Maar het is wel onevenwichtig in dat computer literacy, de wens terug te kijken, gezondheid, ook een grote rol speelt wie er nog iets wil en kan zeggen.
Deze website is een geweldig experiment daar eens iets meer over te weten te komen, afgezien van dat feest van herkenning dat het mogelijk maakt.

Alors, het is nu bedtijd, morgen een typisch Amerikaans buitengebeuren voor de organisatie van mijn vrouw, werk met gehandicapte volwassenen en de kunsten, en mijn laptopaccu flitst van vermoeidheid; dus even weg wezen. En tot hoors,

Jules Muis


In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven