Jan Oostrijck's LEVENSLOOP




Na de 2e Philips Lagere School kwam ik op Krabbedam.

Van de leraren zijn mij alleen de leuke dingen bijgebleven:

- Vriens met zijn zanglessen, waarvan ik nu nog enkele liederen heb onthouden en 40 jaar later op een mannenkoor weer heb gezongen. Zoals "Der Rote Sarafan", "Go down Moses", etc.

- Groenen met zijn prachtige gedichten, waarvan ik de meeste ben vergeten, maar dit is nog een aardige:

    Kan een achterbuurtje mooi zijn?
    Ja, het kan van schoon allooi zijn
    Ik bedoel niet schilderachtig of vergaan
    Niet bouwvallig, maar bevallig
    Ook niet verveloos, maar lieftallig
    U gelooft het niet misschien?
    Dan moet U mijn achterbuurtje maar eens zien
    Dat is onze jonge blonde Evelien.

- Den Eup met zijn wonderbaarlijke uitspraken als "jongen als je toch niks doet, ga dan op de achterste bank maar zitten niksen".

- van Rooy die heel mooi kon voorlezen, maar bv. woedend werd toen een van de meisjes eens een opmerking maakte over de rouwranden onder zijn nagels omdat hij tussen de middag aardbeien had geplukt.

Enfin, na de Mulo ging ik naar de Hogere Zeevaartschool en kwam in dienst bij de Holland-Amerika Lijn als leerling scheepswerktuigkundige. Thuis had dat wel wat voeten in de aarde, want mijn vader vond dat n zeemansgraf in de familie meer dan voldoende was (zijn broer was nl. op zee gebleven).

Ik trouwde in 1964 in Eindhoven en verhuisde naar Breda.
Het verging mij daarna zoals het veel van mijn collega's verging. Met een gezinnetje heb je geen zin meer om ieder jaar 5 maanden van huis te zijn, want de passagiersschepen (zoals ss ROTTERDAM, STATENDAM en NIEUW AMSTERDAM) maakten jaarlijks in de wintermaanden een wereldreis. Mijn lieve oude moeder leedt daar ook onder. En keer thuis zijn met Kerst en Nieuwjaar was ook wel fijn en daardoor kwam ik op het ss MAASDAM. Niet zo'n gelukkige keus, want we leden in februari 1963 schipbreuk.

In 1968 kwam ik 'aan de wal' bij ICI. Het eerste jaar werkte ik in Dumfries / Schotland en daarna in Rozenburg. Na een jaar zijn we verhuisd naar Brielle en wonen daar, anno 2009, nog.

In 1993 kreeg ik de kans om 'uit te stappen' en dat heb ik gedaan. De band met mijn eerste werkgever is altijd gebleven.

In 1997 is het ss ROTTERDAM uit de vaart genomen en de sloop dreigde. Dat mocht niet gebeuren met dit unieke maritieme erfgoed vonden enkele personen van het eerste uur. We hebben onze krachten en kennis gebundeld in een stichting en gingen als gepensioneerden weer op reis. Grand Bahama, Gibraltar, Willemshaven en Rotterdam. Nu wordt het schip binnenkort een hotelschip, museum en congresgelegenheid.

Onze twee zoons en vijf kleinkinderen wonen op enkele kilometers afstand en we vermaken ons ook o.a. met tuinieren, genealogie en zeereizen.
 



In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven