Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
Levensloop van Helga Eenkhoorn

Herinneringen......die heb ik vele, en kijk er naar uit om die met jullie te delen op de 11e okt.
Ik was (toevallig?) bij mijn moeder in Eindhoven toen de telefoon ging. Zij  zei "er is hier ene Frans Bijnen voor jou, ken je die?"  Alsof er 50 jaren wegvielen: ik zag hem z voor me met z'n witte kuif  n korte broek.
Na de Krabbedam zou ik naar de Kweekschool (wat een benaming eigenlijk!) gaan. Toen er een brief van Philips kwam. Ik denk dat meerderen van jullie er ook wel een hebben gehad, Ik werd dus uitgenodigd voor een orienterend gesprek. Zonder dat mijn ouders dit wisten, ben ik samen met Lenny de Waard daar heengegaan. Wat uiteindelijk, voor beiden, resulteerde in een baan op het Nat.Lab.
Dit was zeer tot ontsteltenis van mijn vader, die zijn dochter al als voorbeeldig onderwijzeres voor de klas zag staan. Wij begonnen op de typekamer, en ondertussen heb ik (overdag) op kosten van Philps de secretaresse cursus kunnen doen en het diploma gehaald. Kort daarna ben ik gepromoveerd tot Direktie Secretaresse. Dat was een leuke baan.

Intussen was ik in 1964 getrouwd met Erik v.d. Leeden, die Natuuurkunde studeerde aan de T.H.E. Helaas is ons huwelijk kinderloos gebleven. We hebben toen 2 katten geadopteerd, die resp. 18 en 22 jr. zijn geworden!  Erg triest was, dat mijn moeder in 1966 al op 48-jarige leeftijd is overleden. Ik ben toen een jaartje part-time gaan werken, o.a. om voor m'n vader te kunnen zorgen.

Na afstudering kreeg E. een baan aan de T.U. Delft en verhuisden we daarheen. Ik vond gelukkig snel een baan bij het Internat. Institute for Hydraulic and Environmental Engineering. (I.H.E.) Destijds opgericht door de T.U.D., de WHO en Unesco. Daar konden studenten uit de hele wereld, maar hoofdzakelijk Ontwikkelingslanden, Master Classes volgen.  Zij studeerden met een beurs van de Nederlandse Staat, kortom vanuit de pot Ontwikkelingshulp. Na een jaar secretaresse en cursussen, werd ik "Conference Officer". Een goed Nederl. woord daarvoor?  Vergelijkbaar met Cursus/ Seminar Coordinator, maar veelzijdiger, daar het niet alleen de logistieke kant betrof maar ook een sociale kant had. Ik hield me hoofdzakelijk bezig met Seminars op gebied van Havens en Water/Kust bouw. Begeleiding van buitenlandse excursies naar Frankrijk, Spanje, Italie en UK. Een hele leuke maar erg intensieve job.
Toen kreeg E. een aanbod om voor ong. 2 jr. aan de Cornell Univ. in Ithaca, NY. U.S.A. te gaan werken. Uiteraard laat je zo'n kans niet schieten, en zo togen we met koffers n de 2 katten naar de States! We woonden in een prachtig merengebied. Vonden een Apt. op een heuvel, mooier kon haast niet. Daar hebben we 3,5 jr gewoond. Ik had dan ook erg veel moeite om weer te vertrekken naar NL.
Tussendoor heb ik via m'n oude baan in Delft daar regelmatig ook wat kunnen werken bij Cornell Univ.

Weer terug in Delft kreeg ik weer een vaste aanstelling bij het IHE. Ong. 2jr later ben ik gescheiden. Na een huwelijk van 18 jr.  Ben toen wat gaan reizen, o.a. regelmatig even terug naar m'n geliefde Ithaca, maar ook naar Afrika, Costa Rica en Japan. Intussen ontmoette ik Mike, een Canadees, via mijn werk (hoe kan het ook anders!), hetgeen betekende dat we regelmatig in Canada (een heerlijk land) vertoefden. Deze relatie heeft 10 jr. geduurd. 


In verband met ziekte van mijn vader, n omdat ik het wonen in Delft inmiddels wel gezien had, besloot ik weer naar Brabant te verhuizen. Sneller dan verwacht vond ik een geschikte woning, en ben toen in 2000 in Udenhout gaan wonen. Ik heb nog ong. een jaar heen en weer gereisd, daar ik m'n werk nog steeds leuk vond, maar hield dit niet lang vol. Heb gebruik gemaakt van de FUP-regeling en geniet nu elke dag weer, vooral tijdens de wandelingen met mijn hond Balou, van het "Schoane Brabantse Land".

Helga Eenkhoorn.

In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven