ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
Ik heb wat gemengede gevoelens bij mijn herinneringen aan de Krabbedans. Dat lag niet zozeer aan de school zelf. Mijn MULO-tijd werd eigenlijk gedomineerd door frequente ruzies met mijn vader. Ik wilde gaan varen en vond dat ik daarvoor niet persť hoefde te leren. Hij wilde mij wel laten varen als ik maar eerst mijn diploma haalde.

Ik was een zogenaamde "vroege"leerling. Nog veel teveel kind en gauw uit mijn concentratie gebracht. De hersens werkten echter goed. In de klas lette ik goed op en sloeg alles op mijn harde schijf op. Mijn voorkeur ging uit naar het leren van talen. Immers had ik die later bij het varen hard nodig.
In de vierde klas - we waren toen inmiddels naar de Robbenstraat verhuisd - spijbelde ik veel. Dat was aanleiding om mij met onmiddellijke ingang van school te verwijderen. Het examen mocht ik wel doen, want daar was ik al voor ingeschrven. Thuis werd ik door mijn moeder op zolder verborgen voor vader. En ongeveer 6 weken lang stampen met de schoolboeken voor me. Ik slaagde gelukkig en in september 1964 meldde ik me aan voor de militaire opleiding bij de Koninklijke Marine in Hilversum.

Na 6 jaar marine vond ik het noodzakelijk om naar wat anders om te zien. Ik was teveel feestbeest en drankorgel geworden. Ik vond dat ik dat zo mijn hele leven niet kon volhouden. Ik ben toen in 1971 naar de Rijkspolitie overgegaan. Na een jaar opleiding werd ik in Deurne gestationeerd. Vandaar overgeplaatst naar de Rijkspolitie te Water in Nijmegen en doorgestroomd naar de recherche. Bij de samenvoeging van Rijks-en Gemeentepolitie ben ik terecht gekomen bij het Korps Landelijke Politiediensten. Een nevenfunctie daar was het lidmaatschap van de vaste kern van het Rampen Identificatie Team. Hierbij veel vervelend maar mooi werk mogen doen. Mijn laatste grote inzet was de Tsunamiramp in Thailand.

In juli 2006 ben ik op 58 jarige leeftijd met vervroegd pensioen gegaan. Ik heb mijn huis verkocht en ben naar Frankrijk getrokken samen met mijn echtgenote, waarmee ik al sinds 1972 ben getrouwd. Mijn zoon is achtergebleven in Nijmegen.

Dat brengt mij op juffrouw Niks alias "De Kip" Ik ben blij dat ze mij 4 jaar lang de franse taal heeft bijgebracht. Zelf heb ik natuurlijk ook op alle vervoegingen van de on- en regelmatige werkwoorden moeten stampen. Maar ik pluk daar nu nog steeds de vruchten van.
En........iemand vroeg zich af hoe ze aan die bijnaam kwam. Denk eens even aan haar houding. Holle rug en dat kontje naar achteren. Wat mij betreft had ze ook Katrien Duck genoemd kunnen worden.

Harry Verstappen

Levensloop van HARRY VERSTAPPEN





In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven