Ed van Tuijl schrijft o.a....

Ook voor mij is een vergeten wereld opnieuw opengegaan. Want nu ik de foto van de ingang van het schoolplein zie, herinner ik me ook weer dat de linkse kant een openbare waterplaats danwel pisbak was, waar de waaghalzen een sigaretje rookten. Maar die rook kringelde dan uit het gat aan de onderkant het schoolplein op en vanaf de schoolingang, waar Vriens altijd op z'n post stond, zag hij dat dan meteen en was de roker de sigaar.

ED van TUIJL's KRONIEK

evt@hetkontakt.nl
MARJO VAN ECK's KRONIEK




Marjo van Eck schrijft o.a....

Beste mensen,

Wat een schitterend initiatief. Ook de website ziet er gelikt uit. Complimenten aan de maker(s).

Ik heb van alles uitgedraaid en ga er een map van maken.

De Krabbedam was een buitengewone school. Lekker met een stel op het fietske reden we dag in, dag uit naar de Keizersgracht. Vier maal per dag in de winter en tweemaal in de zomer. Onderweg zwaaiend en lawaaiend. Zwaaiend naar de agent die, met een klapbord het verkeer regelde op de kruising Keizersgracht, Vrijstraat, Kleine Berg.
Het zomerrooster was altijd een fijn rooster omdat je dan om 14.00 uur klaar was. Vaak gingen we dan met een heel stel zwemmen in de IJzerenman. Dat was dikke pret

De school lag tussen de Noodwinkels, v. Gent en Loos en zoals al is geschreven het oude stadhuis. Het laatste is jammergenoeg verdwenen omdat de gemeenteraad in die tijd bestond uit mensen die aan hun erfgoed geen waarde hechtten. De paarden van v. Gent en Loos hebben me bang voor paarden gemaakt. Ze hapten altijd naar je als je er langs reed of liep.

De speelplaats werd aan de voorkant afgescheiden door een muur met hek en een grote poort. Hierdoor mocht je wel naar binnen maar….. voor het einde van de laatste les, er niet uit. Streng werd hierop toegezien. Groot was dan ook de hilariteit wanneer er een paar ontsnapten en, zoals ook al geschreven, hun rondje door de stad draaiden of in latere tijden op de hoek een patatje-mét gingen eten. Het oogstte grote bewondering van diegenen die het niet lukten of niet durfden. Later werd de poort gewoon open gezet en liepen we allemaal het rondje.

De wc's lagen tegenover de ingang van het schoolgebouw. Het voorportaal werd door de meisjes veelvuldig gebruikt om er nieuwtjes uit te wisselen of om (in de winter) warm te blijven. Dit tot ergernis van de docenten. Zowat iedere dag werden we er wel uitgestuurd want ook dát mocht niet.
Het lijkt allemaal wat negatief gesteld, maar zo bedoel ik het echter niet. We kregen immers de kans om dingen stiekem te doen. Dat is toch veel mooier dan alles te mogen.

Wanneer ik aan de leraren denk dan schaam ik me nog voor mijn houding destijds. We pestten best veel en ik ben blij dat ik niet in hun schoenen stond. Toch hebben ze allemaal invloed gehad op onze levens en ons mede gevormd.
Hr. de Rooy is mij altijd bijgebleven als een man die moeilijk orde kon houden, maar die me wel de liefde voor geschiedenis heeft bijgebracht.
Hr. Vriens, het vriendelijk/vaderlijke type, waar je uiteindelijk terecht kwam als je het al te bond had gemaakt
Hr. Nies, die orde hield, en aan het einde van de les moeilijke woorden uitlegde. En ja, iedereen hing aan zijn lippen zoals ook bij de verhalen van de heer de Rooy.
Juffrouw Niks (de Kip), waarvan je behoorlijk veel huiswerk kreeg. Een lekker pittig mens. Ze was toen al een oude vrijgezel. Later is ze toch getrouwd. Gelukkig voor haar (hoop ik).
Hr. Klabbers. Hem zou ik echt wel eens om vergeving willen vragen want hij had echt geen leven. Tijdens zijn lessen gingen we met ons allen (banken en wel) dan weer naar voor, dan weer naar achteren.  De ziel wist niet wat hij er aan moest doen.
Het Eupje. Volgens mij gaf hij, bij afwezigheid van de heer Vriens ook wel eens zangles.
Ik vond nog een boekje met teksten waar onder het Brabantse Volkslied. Wat werd hij boos als je vals zong. Eenmaal heeft hij me zo hard eruit gegooid dat ik op de gang tegen de er tegenoverliggende muur knalde. De Nies, die daar net les gaf, kwam naar buiten gerend en vond dat ik beter in zijn klas kon komen zitten want dan leerde ik tenminste wat. Hij had geen ongelijk want ik had nog veel te leren.
Met het Eupje was altijd te marchanderen wanneer je een onvoldoende op je rapport had. Na een gesprek werd dat dan wel een voldoende. Pssst… niet verder vertellen hoor.
Hr. Groen staat me bij als een rustige man. Gaf hij geen natuurkunde?

Het fysicalokaal was het leukste lokaal van de school. Ik geloof dat we een keer carbid in de inktpot hadden gestopt. Het stonk als de pest. Hij ging naar buiten en liet ons in het lokaal zitten. Volgens mij hebben we dat daarna nooit meer gedaan. Het was overigens wel een goede zet van hem.

Er was ook eens een hoop zand gestort net onder het fysicalokaal. Een paar waaghalzen uit de toenmalige 4e klas sprongen uit het raam van het fysicalokaal naar beneden. Wij vonden dat prachtig. De docenten echter niet. Volgens mij zijn ze daarop geschorst.

Ook herinner ik me vaag dat een van de leerlingen een keer een revolver had meegenomen om te laten zien. Volgens mij heeft hij zichzelf door de vinger geschoten. Weet iemand nog wie dat was?

Wat ik ook nooit ben vergeten is, dat in de eerste klas Henkie, die op weg was naar huis in Aalst of Waalre, op de wal werd doodgereden door een truck. De hele klas was er kapot van. Onlangs vond ik nog een bidprentje van hem. (waar een oud missaal al niet goed voor is)

Het zijn herinneringen van 4 jaren waaraan vaak met weemoed wordt teruggedacht. Zelf heb ik de school voortijdig moeten verlaten omdat ik moest gaan werken. De centjes waren bij ons thuis heel hard nodig. Dat was erg jammer, maar het was nu eenmaal een andere tijd. Gelukkig kon ik na mijn werk de MULO af maken.

Je hebt echter goede herinneringen en die zijn onbetaalbaar.

Hartelijke groeten aan allemaal
Marjo Rademakers v. Eck



In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven