Frans Stark vertelde o.a....

Hoewel ik, naar mijn beste weten, maar twee jaar (de eerste) op de Krabbedam heb gezeten, hebben alle foto's en verhalen inmiddels wel de nodige, deels weggezakte, herinneringen naar boven gebracht.
De goede en "slechte" dingen van de diverse leerkrachten zijn zo langzamerhand allemaal wel aan de orde geweest en in mijn herinnering heb zelfs ik er (voordat ik aan het einde van het tweede jaar van school werd gestuurd vanwege mijn niet aflatende "ijver" en aandacht voor alles wat niet met de studie te maken had) ook nog wel wat geleerd.

Van Juffr. Niks leerden we het rijtje met Franse bijvoeglijke naamwoorden welke voor, in plaats van achter, het zelfstandige naamwoord kwamen en dat kan ik nu, ca. 50 jaar na dato, nog steeds "opzeggen".

Ook de Duitse voorzetsels met de daaraan verbonden naamvallen, welke "De Nies" erin heeft gepompt, mag ik nog tot mijn parate kennis rekenen.

Roken deden we niet alleen in het openbare pissoir aan de Keizersgracht maar ook stiekem op het schoolplein. Aan de ander zijde dan waar de surveillerende docent liep.
Vooral de heren Nies (zelf Gold Flake en pijp rokend) en Vriens (Three Castle en Chief Whip) hadden dat in de gaten en kwamen dan "achteloos" die kant op wandelen.
Uitmaken ging niet meer dus dan maar je hand, met in de holte ervan de omgekeerde brandende sigaret, in je broekzak. Vervolgens duurde het gesprek van de docent zo lang dat de sigaret zo kort werd dat vasthouden niet meer ging…….
Gesnapt en dus je pakje sigaretten (kostte toen het vermogen van 80 cent) inleveren. Bovendien, geloof ik, nog een aantal overgeschreven exemplaren van het schoolreglement inleveren, maar daarin was in de loop der tijd een levendige handel in ontstaan.
Overigens kochten wij destijds de sigaretten erg goedkoop door bij een bank, schuin tegenover de school, z.g. "knakkers"( dat waren rolletjes munten met een papiertje eromheen) te kopen met halve Belgische Franken. Die muntjes waren toen 3 à 3,5 cent waard en ze paste probleemloos in een sigarettenautomaat van die tijd. Resultaat: 14 cent per pakje.
Eens heeft "de kip"me bijna betrapt, maar ik kon toen nog juist op tijd mijn peukje in mijn  broekzak en zakdoek uitdrukken. Zakdoek en broek bleken thuis verbrand en dat kwam me uiteraard weer op een reprimande van mijn moeder te staan met alle gevolgen van dien.
De trut van een kip. Een handje suiker in het eivormige benzinetankje van haar Berrini hulpmotortje was mijn stiekeme wraak…… en stond haar brommertje weer een dag bij de reparateur naast de automatiek op de hoek van de Keizersgracht en de Hooghuisstraat.

Ooit nog eens van de heer Groenen met mijn eigen liniaal slaag gekregen omdat ik op de eerste bank, verstopt onder het overstekende blad van de lessenaar, een boekje van Dick Boss zat te lezen.
Dát pikte ik niet, stond op, en schopte de man prompt voor zijn schenen.
Klas uitgestuurd natuurlijk en naar het kantoor van Vriens, achter in de gang, op de eerste verdieping.
Enige dagen daarna in dat zelfde kantoor een onderhoud met mijn vader erbij en die kon, ik geloof dat het toen de laatste druppel was, zijn "modelleerling" mee naar huis nemen.

Gelet op wat ik nu allemaal hier opschrijf, en ik zal best nog wel het een en ander helemaal vergeten zijn, is het dus niet verwonderlijk dat ik mijn congé kreeg.

Frans Stark's KRONIEK





In Eindhoven
is het nu:
DE KRABBEDAM
Openbare MULO
Eindhoven